Krzyżyki i nadmorskie klimaty

Metryczka z misiem - odsłona 2

2012-02-23T12:53:00.002+01:00

Mój hafcik dziś wygląda tak:

U mnie za oknem słoneczko, mam nadzieję, że nie tylko u mnie:)
Pozdrawiam i dziękuję za komentarze oraz odwiedziny.

Ostatnie podrygi:)

2012-02-22T16:04:00.003+01:00

Mam cichą nadzieję, że to już ostatnie podrygi zimy, bo jaki stworzenie ciepłolubne tęsknię za wyższymi temperaturami.

Tak wyglądały ostrogi jeszcze kilka dni temu:

W związku z tym, że w troszkę dalszej rodzinie, urodziła się maleńka dziewczyneczka a dwoje następnych maluszków urodzi nie za długo, zaczął się u mnie sezon metryczkowy.
Na razie to wygląda tak:

Zestaw śniadaniowy - 3

2012-02-13T22:13:00.007+01:00

Mój śniadaniowy samplerek jest już gotowy:

Poniżej, na śliwce ptaki czekają na śniadanie:

Prowizoryczna stołówka z pniem obwiązanym słoniną:)

Pozdrawiam walentynkowo i wszystkim życzę miłości oraz życzliwości.

Coś dla ducha

2012-02-12T19:16:00.009+01:00

Zostałam zaproszona przez koleżankę i jej męża do uczestnictwa w zimowych rekolekcjach, prowadzonych przez Siostry Szensztackie, w Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej na Chełmskiej Górze w Koszalinie.
Byłam tam trzy dni i ...
O sferze duchowej nie chciałabym pisać, bo to jest zbyt osobiste przeżycie, ale mogę napisać o wyciszeniu, o poznaniu sympatycznych ludzi, o miłej atmosferze i o konferencjach, których tematyka okazała się bardzo "ludzka".

Sanktuarium to bardzo mały budynek, w którym mieści się osiem czteroosobowych ławek i wszystkie Sanktuaria będące ośrodkami ruchu, który założył O. Józef Kentenich są takie samę lub bardzo do siebie podobne

Na zakończenie rekolekcji wylosowałam dla siebie karteczkę z przesłaniem O. Józefa Kentenicha:

Jak roślina nie może egzystować bez słońca, tak ludzkie serce nie może istnieć i rozwijać się bez radości

a na drugiej stronie tego przesłania znalazłam:

Dzisiaj zrobię coś, co sprawi mi prawdziwą przyjemność: pozwolę sobie na małą przerwę, pójdę na spacer, posłucham muzyki....

Zestaw śniadaniowy - 2

2012-02-05T21:53:00.005+01:00

Druga odsłona kuchennego haftu:

Zostały mi tu jeszcze do zrobienia jakieś drobiazgi i kontury.

Dziś o 8 rano na moim termometrze było -22 stopnie.
U Was pewnie podobnie a może nawet gorzej.
Aby do wiosny!
Trzymajcie się ciepło:)

Zestaw śniadaniowy - 1

2012-02-01T09:51:00.004+01:00

Czas wolny zajmuje mi garnitur śniadaniowy (tak się kiedyś mówiło), w którym kolory trochę różnią się od oryginału:

Bursztyn, jak go znaleźć?

2012-01-30T21:57:00.007+01:00

Na termometrze chyba -10, ale wiatr sprawia, że wydaje się dużo zimniej.
Ciepło ubrani spacerowicze obserwowali poławiacza bursztynu przy pracy:

Poławiacz od czasu do czasu wychodził na brzeg i wyrzucał zawartość siatki na piasek.
Wesoło rozmawiał z kibicującymi mu ludźmi i pozwalał im poszukać bursztynów wśród wodorostów i traw wyłowionych przez siebie z morza:

Przez chwilę obserwowałam to co się działo na plaży i odniosłam wrażenie, że tylko jemu było ciepło a wszyscy inni szczękali zębami z zimna:)

Zakochany szklarz, chyba zakochany:)

2012-01-29T13:31:00.002+01:00

SAL-owe myszki doczekały się rameczki i na dokładkę paspartu jeszcze.
U szklarza jak zwykle przymierzanie: jaki kolor paspartu będzie pasował, jaka rameczka a na kiedy ma być.
Fachman wszystko sobie na karteczce zapisał, ale żeby było trudniej do oprawy były dwa haft, jeden z myszkami a drugi z babeczkami.
Myszki miały dostać tło fioletowe a babeczki ecru.
Oczywiście jest odwrotnie i myszki zamiast pięknego fioletu mają delikatny beż.
W chwili gdy odbierałam obrazki wydawało mi się, że ujdzie w tłoku, tym bardziej, że byłam chora i nie chciało mi się drugi raz wyprawiać po to samo.
Myszki są już u pewnych sympatycznych dziewczynek a babeczki niestety pojadą do poprawy i dopiero wtedy je Wam pokażę.

Taka przygoda u szklarza spotyka mnie już drugi raz. Fachowiec z niego dobry i facet sympatyczny, ale czasami z głową w chmurach a może faktycznie zakochany:)
Tak sobie myślę, że głowa w chmurach i zakochanie to są całkiem sympatyczne rzeczy.

Stary pamiętnik

2012-01-26T12:32:00.005+01:00

Był rok 1963, ja miałam 10 lat i właśnie wtedy, od swoich Rodziców, dostałam prezent w postaci pamiętnika:

Ten pamiętnik ma już swoje lata:) a jego strony przywołują wspomnienia o koleżankach: Lucynie, Jadzi, Basi i innych, o wychowawczyni Pani Stoltman, której zdanie zaważyło o tym, że nie zostałam księgową:), o cioci Zosi co ładnie śpiewała i wielu innych....

Ciekawa jestem czy małyście a może w dalszym ciągu macie podobne pamiętniki.
Może warto je odkurzyć i pokazać.
Zachęcam do tego, bo wspomnienia to fajna rzecz.

Pozdrawiam wszystkich sentymentalnie i wspomnieniowo.

Pogoda dobra, tylko to ubranie...

2012-01-15T14:55:00.008+01:00

Pogoda dzisiejszej niedzieli zimna, szara i sztormowa w żaden sposób nie zachęca do spacerów, ale...
Są tacy, dla których pogoda zawsze jest dobra tylko czasami ubranie jest nieodpowiednie.
Tak było dziś ze mną.
Rajd pieszy, kierunek Bunkry - trasa znana, długość ok 12 km.

Ustka widziana zza kanału portowego czasami prezentuje się nieciekawie:

Trochę dalej i typowo portowe scenki:

Cel naszego rajdu, bunkry:

Wejscie do jednego z bunkrów jest ozdobione wyrytymi w kamieniu esami floresami, wśród których jest ukryty rok powstania tych budowli

i złowieszcze logo ich budowniczych

W planie było jeszcze krzesiwo, ognisko i kiełbaski, ale ja w tym momencie marzyłam tylko o domu, gorącej herbacie i dodatkowym swetrze więc po trzech godzinach spędzonych w miłym towarzystwie szybciutko odłączyłam się od grupy i do domuuu....
A tam nie mogłam się przyznać, że tak zmarzłam, bo dogaduszkom nie byłoby końca:)

Trzymajcie się ciepło, bo zima pokazuje kto tu rządzi.

Musicie to zobaczyć

2012-01-12T23:24:00.009+01:00

Moje koleżanki, z którymi spotykam się w Domu Kultury robią prawdziwe cuda-wianki.

Serweta, którą na szydełku zrobiła Ula:

To też dzieło Uli:

Owalną serwetkę wyszyła Czesia, moja nauczycielka mereżki:

Tutaj powstaje obrus wyszywany na adamaszku przez Władzię:

A tutaj powstaje następne cudeńko mereżkowe tworzone przez Czesię:

Jeszcze raz Ula i nowo powstający obrus:

Mam nadzieję, że następnym razem pokażę Wam również prace Bożenki, Romeczki, Steni, Tosi, Danieli a może nawet Władzi J.

Babeczki zrobione

2012-01-10T20:02:00.009+01:00

Biorę udział we wspólnym wyszywaniu Słodkich Babeczek a Tu można zobaczyć prace innych uczestniczek zabawy.

Skończyłam przed chwilą wyszywać i mój haft, oczywiście po wizycie u szklarza, zawiśnie w mojej starej-nowej kuchni.

Babeczki szczęśliwie gotowe, ale Kubuś Puchatek gdzieś w świecie i chyba marna nadzieja na odzyskanie szmatki.
Już nawet nie dopytuję gdzie, kto i dlaczego?
Szkoda mi tylko entuzjazmu i zaangażowania z jakim podeszłam do tej formy zabawy.
Tutaj jest blog poświęcony zabawom RR, z których niektóre mają więcej szczęścia do uczestniczek niż RR Kubusiowy, ten w którym ja biorę udział.

Pozdrawiam Was serdecznie i muszę powiedzieć, że zmieniłam troszkę poprzedni post, bo usłyszałam, że o pastuszku nie można tak bez pardonu:)

Poświąteczne wspomnienia:)

2012-01-09T22:12:00.012+01:00

W czasie naszego wyjazdu widzieliśmy kilka szopek zarówno plenerowych jak i tych tradycyjnych zainstalowanych w kościołach.
Różnią się one trochę od naszych szopek, bo są większe i chyba bardziej "betlejemskie":

Toczy się tu zwykłe życie:

Są pastuszkowie, owieczki i anioł z radosną nowiną:

Jest stajenka z Dzieciątkiem, Maryją i Józefem:

A tu kobieta piecze chleb:

Szumią prawdziwe strumyki i obracają się koła napędzane siłą wody:

Szopki, piękne, bogate i chyba czasami traktowane trochę na luzie.
W jednym z regionów Hiszpanii stałym elementem szopki jest np pastuszek robiący kupę, który ze spuszczonymi spodniami robi to co do niego należy:)
Niby wstydliwie ukryty gdzieś w zakamarkach szopki, ale jakaś niewidzialna ręka sprawia, że jest on ciągle niemalże na pierwszym planie.

Czas Trzech Króli

2012-01-05T16:47:00.009+01:00

Oto wzruszający (przedszkolaki) Trzej Królowie z miejscowości Arges, w środkowej Hiszpanii, w plenerowych jasełkach:

Trzej Królowie z szopki w Aranjuez:

Ci sami mędrcy z szopki przy katedrze w Toledo:

Niby San Lorenzo a wydaje się, że to Betlejem z jego mieszkańcami, bohaterami misterium i niezwykłą atmosferą tego miejsca:

-------
Moja podróż była długa (ok 45 godzin w jedną stronę), ale wszystko poszło gładko i bez większego stresu, a że zmęczenie jest? Niedługo go nie będzie:)

Wszystkim,którzy tu zaglądają życzę w Nowym Roku zdrowia, radości i miłości.

Spokojnych Świąt

2011-12-11T21:19:00.003+01:00

Z racji tego, że to chyba mój ostatni post w tym roku, życzę wszystkim spokojnych Świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego Nowego Roku.
Cieszcie się świętami i cieszcie się bliskimi, bo Oni są naszym największym skarbem.

Czeka mnie podróż, której się troszkę boję, bo powinno być szybko i raczej na luziku a szykuje się długo i w mało komfortowych warunkach, ale tak jest gdy men twierdzi, że samoloty są be:)
Do zobaczenia w styczniu

Ludzie, czytajcie regulaminy!!!

2011-12-07T21:26:00.003+01:00

Ten apel właściwie odnosi się do mnie i wie coś na ten temat Chaga, organizatorka Sal-a z księżniczkami.
Jestem raczej dokładna i skrupulatna, ale...
No właśnie... zdarza mi się czegoś nie doczytać albo "ślizgnąć" po temacie i wtedy zamiast kwadracika z księżniczką wychodzi prostokącik w żaden sposób nie trzymający, określonej regulaminem, miary.
Nie mam teraz czasu na naprawienie błędu, ale przy następnej okazji, znaczy się przy następnym SAL-u, wszystko dokładnie przeczytam i obmierzę:)

Barcelona i życie (czasami) postawione na głowie:) a Chaga niech mi wybaczy.

O kierunkach i ślimaku

2011-12-04T21:53:00.003+01:00

Czas biegnie jak oszalały.
Ciągle mam wrażenie, że więcej pracy do wykonania jest przede mną niż za mną.
A jeszcze jak się pomylą kierunk ruchu wskazówek zegara z kierunkiem czytania to już wtedy, jak to mówi młodzież, zupełna lipa.
I niech mi w tym miejscu wybaczą koleżanki z SAL-a ciasteczkowego, że brakuje mojego torcika, ale wszystkiemu winne te kierunki:(

Zrobiłam czapkę, w której jestem aktualnie zakochana:)
Czapka ma ślimakowatą strukturę a co i jak się robi, żeby ten ślimak wyglądał odpowiednio podejrzałam tutaj.

Wieje...

2011-11-27T22:47:00.005+01:00

Moja kolejna czapka ma swój pierwowzór w jednym z odwiedzanych przeze mnie blogów, w którym była opisana jako prezent od mikołaja. Na razie musi być tylko taka informacja, bo nie mogę znaleźć wspomnianego bloga, ale myślę, że z czasem to uzupełnię.
Dzięki wspomnianemu opisowi pojęłam jak można ładnie zrobić końcową fazą czapki.
Czapeczka ma piękny gołębio-błękitnawy odcień i jest już własnością pewnej sympatycznej osoby.

Sobotni marsz z kijkami pozwolił mi na rozruszanie zbolałego kręgosłupa i miłą pogawędkę z koleżanką zwaną Grace.
Chwilę maszerowałyśmy plażą, ale wiatr i unoszący się w powietrzu piasek wygonił nas do lasu

Często zatrzymujemy się w tym miejscu i z wysokości klifu podziwiamy plażę oraz morze.
Tym razem zastanawiałyśmy się, czy ta bezbronna sosenka przetrwa zapowiadany sztorm:

Za oknem huczy sztorm, w Trójce gra na gitarze Jimi Hendrix a ja patrzę na swój słoiczek z niteczkami i widzę, że znów coś przegapiłam:)

Trzymajcie się ciepło w ten sztrmowo-wietrzny koniec listopada.

Żal...

2011-11-16T19:56:00.005+01:00

Nasza suczka Sara była z nami 17 lat.
Były to dla Niej i dla nas lata dobre.
To był tylko zwykły kundelek, ale dla nas to był najmądrzejszy i najpiękniejszy piesek.
Sara bardzo lubiła dzieci. Wszystkie, które przechodziły koło naszej posesji były radośnie witane i z adoracją "prowadzone" wzdłuż płotu.
Natomiast mężczyźni byle jak ubrani np w roboczych ubraniach, byli ostro obszczekiwani.
Cieszyliśmy się długie lata obecnością radosnej psiuni i jej licznych szczeniaczków.
Niestety Jej wiek i choroby sprawiły, że zostaliśmy sami.
Byliśmy przygotowani na Jej odejście, ale i tak jest nam bardzo smutno i przykro.

Sara w okresie kiedy kanapa była jeszcze w jej zasięgu, czyli latem tego roku:

A tutaj patroluje swój teren:

Trochę inna księżniczka

2011-11-13T18:19:00.004+01:00

Miała być księżniczka a jest syrenka z burzą rdzawych włosów.
Mam nadzieję, że ta syrenka odnajdzie się jakoś w towarzystwie pięknych księżniczek.

W tym roku mam pięknie kwitnącą niespodziankę co to od kilku lat stała zielona w doniczce bez wielkiej ochoty na kwiaty.
A teraz wygląda cudnie i rekompensuje wszystkie bezkwietne lata:

Dzisiaj, przez półtorej godziny, spec od internetu (przez telefon) "prowadził" mnie za rękę przy naprawie połączenia z siecią.
No i chyba się udało:)

:)

2011-11-08T22:23:00.003+01:00

Widząc mojego poprzedniego posta, Klasyk powiedziałby, pytać możesz.
Tylko tyle:)
Mój blog jest dla mnie swego rodzaju poligonem doświadczalnym w kwestii komputerowej i to co dla młodych jest oczywiste, dla osoby mającej trochę więcej lat jest czasami problemem:)
Nawet taka skromniutka literka ź potrafi trochę skomplikować życie, ale teraz już wiem, że wystarczy alt+x i "źle" wygląda tak jak powinno:)

Jeszcze słowo wyjaśnienia odnośnie tych źle patrzących rur i ścian z poprzedniego postu.
One tak patrzą źle, bo są po prostu krzywe a nie dlatego, że majster jest w stanie wskazującym:)

Miłych listopadowych dni wszystkim życzę, cieszmy się ładną jesienią.

Jeszcze raz prawie to samo

2011-11-06T19:13:00.006+01:00

Zrobiłam opaskę wg wzoru z poprzedniego postu z tą różnicą, że tym razem oczka brzegowe są "po mojemu".
To znaczy: pierwsze oczko przekładam bez przerabiania a dwa pozostałe przerabiam na prawo. Na prawo też przerabiam następne trzy oczka brzegowe w tym rzędzie. W rzędzie powrotnym znów pierwsze oczko przekładam bez przerabiania a pozostałe dwa oczka z jednego brzegu i trzy oczka drugiego brzegu też na prawo.
A tak wygląda opaska z "moim" brzegiem:

Górna opaska jest z "moim" brzegiem a dolna opaska ma brzeg zrobiony wg Zuli:

Obie opaski prezentują się, moim skromnym zdaniem, dobrze.
Brzegi robione oboma sposobami spełniają swoje zadanie, ale coś mi się wydaje, że brzegi wg Zuli faktycznie mniej będą podatne na rozciąganie:

Po za opaskami, to robię aktualnie za pomocnika hydraulika, któremu zle rury patrzą. Mało rury, nawet mu potrafi zle ściana patrzeć:)
Jakby tych rur i tych ścian zle patrzących było mało, to jeszcze mam problem z Neostradą.
W związku z tym mam pytanie: z usług jakich dostawców internetu korzystacie?
I jeszcze jedno bardzo prostackie pytanie: jaki klawisz nacisnąć, żeby napisać porawnie np zle, zrebak, zdzbło?
Niby proste a ja ...

Opaska z warkoczem

2011-11-04T22:14:00.003+01:00

Zrobiłam opaskę chroniącą głowę przed zimnem.
Skorzystałam z wzoru zamieszczonego na tej stronie.
Oczka brzegowe zrobiłam wg przepisu, o którym ostatnio pisała Zula.
Potwierdzam, brzeg wygląda ładnie i układa się dobrze.
Swoją opaskę zrobiłam z włóczki pod nazwą Merino Tweed, 100g/280m

Proponowałam mężowi, żeby wystąpił w roli modela:) ale popatrzył na mnie z politowaniem więc za modelkę musiała robić ozdobna torebka:

Ciągle nie wiadomo.

2011-11-01T19:44:00.004+01:00

Skąd przychodzą umarli do snów ludzi?

Skąd przychodzą umarli do snów ludzi?
Rozsuwają ściany czasu,
Zjawiają się prawdziwi i czuli.
Pytają się z ogromnym zdumieniem:
Nie boicie się nas?

Gdzie przebywają wówczas, gdy nikt ich nie wspomina?
Gdy twarze ich zaczynają blaknąć
I myśl nasza nie tak łatwo przywołuje
Postać ich schyloną?
Którędy wiedzie droga umarłych do snów ludzi?
Z grobów znowu wyciągają ku nam ich ręce
Rzeczywiste i żywe.
Pragną naszych objęć i uścisków,
Jakby w nich ożywali na nowo.
I poprzez oczy nasze omglone snem
Szukają gwiazdy -
Tej jednej, która była gwiazdą ich życia.

Ostygło powietrze po ich oddechu,
Odebrzmiała fala głosu,
Ciało oddaje się ziemi solą, żelazem i wapnem.
Lecz żyją dłużej pod sennymi powiekami bliskich.
Stąd sięgają znowu do spraw życia,
Do drzwi, które tylekroć mijali,

Do stołów znaczonych odciskami ich dłoni,
Do strzępów mowy, do obrazów,
Które osadzają się w pamięci ludzkiej długo,
Jak muł skalny w głębokim dnie oceanu.
--

Autor : Kamieńska Anna
Wiersz pobrałam z tej strony

Cukierek albo psikus:)

2011-10-31T18:54:00.003+01:00

Przed chwilą mieliśmy takich gości:

Sąsiedzkie maluchy sprawiły nam radość swoimi odwiedzinami a my im zrewanżowaliśmy się słodyczami.

Już prawie listopadowo

2011-10-28T19:40:00.009+02:00

Dla moich Synów i Rodziców zrobiłam takie oto stroiki:

Piękny dzień i piękna okolica

2011-10-23T18:54:00.004+02:00

Niedzielne przedpołudnie, kijki, morze, plaża, koleżanka i ja:)

Morze spokojne i plaża w Ustce szeroka, ale im dalej na wschód, tym plaża węższa i brzeg zniszczony.
W okolicach Orzechowa wąziutkie przejście i zniszczony klif:

Biała Dama???
Nie, to panna młoda na delikatnym spacerze po nocy poślubnej:)

Młody wędkarz w oczekiwaniu na rybkę. Tego nie widać na zdjęciu, ale tego młodego człowieka, na plaży czekała równie młoda i śliczna dziewczyna:

To były dwie godziny spędzone w miłym towarzystwie, chociaż mój mąż nasze wyjście skwitował "... jedna wariatka zadzwoni a druga wariatka leci...":)
No cóż lew kanapowy komentuje rzeczywistość po swojemu:)

Jesienne myszki

2011-10-22T22:57:00.005+02:00

W maju zapisałam się u Myszszeczkuni do wspólnego wyszywania Tańczących Myszek.
Zabawa sympatyczna i bezstresowa a haft, który wybrała organizatorka, prześliczny i wesolutki.
Zaczynałam swoje myszki w porze truskawek a teraz, w słotne dni, próbuję uporządkować swoje robótkowe koszyki więc kolej na te wesołe baletnice.
Moje myszki są wyszyte na czymś co wygląda jak sztywnik krawiecki.
Pokazuję haft jeszcze przed praniem i tak na razie musi być.
W tej chwili nie mam pomysłu do czego wykorzystać myszki, ale podpatrzę inne uczestniczki zabawy i pewnie jakiś pomysł przeniosę do siebie:)

Dziękuję Myszszeczkuni za świetną zabawę, bo gdyby nie ten SAL to z pewnością nie miałabym myszek.

Powrót do drutów

2011-10-18T21:09:00.004+02:00

Kupiłam włóczkę o jakiejś dziwnej nazwie co to ma w swoim składzie wełnę i akryl a kolor melanż w pięknej tonacji jesiennej.
Z racji tego, że ostatnią rzecz na drutach zrobiłam chyba z dwadzieścia(!) lat temu więc jakaś inspiracja była konieczna. Znalazłam ją na tym blogu. Przeczytałam co autorka napisała, ale jak przyszło do działania nie potrafiłam ponownie trafić na odpowiedni post:)
Moja czapka w związku z tym jest chyba różna od pierwowzoru, ale nie zmienia to faktu, że inspiracją był właśnie blog Splocika.

Swoją czapkę zrobiłam z 96 oczek na pięciu drutach.
Tak prezentuje się prawa strona czapki:

A tak wygląda lewa strona czapki co to równie dobrze może robić za prawą:

Musicie mi uwierzyć na słowo, że czapka ma naprawdę piękny rdzawo-brązowo-khaki kolor.

Pomagajmy

2011-10-17T19:24:00.008+02:00

Nasza koleżanka blogowa Agata apeluje o pomoc dla chorego artysty.
Oto apel skopiowany z Jej bloga:

15 października odbył się koncert dla Marcina Różyckego
a tutaj szczegóły tego koncertu
A ja ogłaszam Alert!!!!!
jeśli któraś z was ma chęci by poprawić samopoczucie ciężko chorego artysty
swoimi małymi dziełami ,stworzonymi pracą rąk własnych,
proszę niech dokonają wpisów pod tym postem...
a niebawem poinformuje was pod jaki adres wysłać swoje "pracki"
Apeluje do wszystkich niezależnie od tego jaka dziedzina rękodzieła się zajmują!!!!

dziękuje za wszystkie dobre chęci ,wiem ze macie serca na dłoni :)))
..jesli można ..skopiujcie to na swój blog by jak najwięcej osób brało udział..
prosze równiez by ta akcja nie przedostała sie na FB gdyż chciałabym by była to absolutna niespodzianka dla obdarowanego

adres podaje drogą mailową agajaw76@wp.pl
Autor: Agata Jaworska o 10/16/2011 10:38:00

Tyle pisze Agata a ja ze swej strony też proszę, Pomóżmy!

Trendy czy raczej wygodnie???

2011-10-12T18:34:00.007+02:00

Robótkowo coś tam dziubię, ale moją głowę zaprzątają łazienka, kuchnia i ekipa remontowa w osobach męża i wynajętych fachowców od glazury.
Przy tej okazji przeglądam katalogi i wszystko co mi wpadnie w ręce odnośnie trendów kuchenno-łazienkowych.
U mnie chyba nie będzie zbyt trendy, ale będzie kilka przeróbek, które ułatwią mi życie.

Patrzę również na zdjęcia ceramiki z muzeum w Barcelonie i myślę o mojej glazurze w kolorze koralowym czy jak ktoś inny określił w kolorze majtkowym:)

Kubusiowy pazdziernik

2011-10-01T16:54:00.003+02:00

Kalendarz z Kubusiem Puchatkiem wyszywany w ramach zabawy RR (kanwa Beaty) wzbogacił się o miesiąc pazdziernik:

TUSAL - wrześniowa odsłona i nie tylko to.

2011-09-27T21:17:00.004+02:00

W moim niteczkowym słoiczku pojawiły się resztki z mojego wiekowego swetra, który aktualnie przybiera nową formę.
I w tym miejscu mam nadzieję, że to co z nim robię będzie się nadawało do prezentacji w blogu i zadawania szyku na ulicy:)

Mój skromny słoiczek dostał ozdobną zawieszkę w postaci plecionki, którą zrobiłam z bardzo starej cieniowanej muliny:

Kilka dni temu mignęły mi dwie babeczki.
Jedną z nich była moja haftująca koleżanka Zosia a druga...oczywiście, przecież to mogła być tylko Basia.
Do tej pory nie było okazji zaznajomić się osobiście więc niewiele myśląc zostawiłam wszystko i popędziłam za nimi, zaczepiłam i pięknie się przedstawiłam...a cooo.
Rozmowa mogła trwać tylko chwilkę, bo na więcej nie pozwalały mi obowiązki, ale było mi miło poznać Basię.
Jestem pewna, że wielu z Was zna Basię, ale tych którzy jeszcze Jej nie znają zachęcam do odwiedzenia bloga Minął dzień. Naprawdę warto, poznacie fajną kobitkę i piękne rzeczy, które robi.

No i Kyniu się ożenił...

2011-09-18T20:24:00.004+02:00

Krzysiu zwany Kyniem w ostatnią sobotę się ożenił.

A tak prezentowały się serwetki które pokazywałam ostatnio:

Wiejski stół z kiszonymi ogórkami, smakowitym smalczykiem i innymi pysznościami.
Aranżacja i wszystkie dekoracje były dziełem panny młodej Angeliki, utalentowanej plastyczki:

A to gołąbki przeznaczone dla młodych po wizycie u szklarza:

Też tam byłam, miód i winko piłam:)

Serwetki a ogórki kiszone

2011-09-12T16:25:00.005+02:00

W zamyśle powstania poniższych serwetek były czterolitrowe słoje z ogórkami kiszonymi:)
Na zdjęciach serwetki, jeszcze bez tych słoi z ogórkami w środku:

Gołąbki po raz drugi

2011-09-10T18:49:00.004+02:00

Tak było dziś przed południem nad morzem:

A teraz słucham trójki, odwiedzam Wasze blogi i staram się wyszywać po raz drugi gołąbki:

Szczerze mówiąc, bardzo nie lubię robić po raz drugi tego samego, dotyczy to oczywiście robótek, bo jestem prawie pewna, że coś pójdzie nie tak.
Jednak znajomej bardzo podobały się gołąbki, które wyszyłam dla Krzysia więc niewiele myśląc i planując zabrałam się za te ptaki.
No i oczywiście lipa!
Ptaki prawie gotowe a tu nagle widzę, że rozmieściłam na kanwie wzór zupełnie zapominając o podpisie:(
Cóż zrobić, serduch w dolnych partiach musiało zostać zmniejszone o sześć rzędów.
Mam tylko nadzieję, że całość, po skończeniu, będzie wyglądała dobrze.
Nie zmienia to jednak faktu, że jest zła sama a siebie:(

Pogodnej niedzieli wszystkim życzę.

Z myślą o mistrzu szachowym.

2011-09-03T22:39:00.007+02:00

Wzór serwety z elementami szachowymi zobaczyłam na jakiejś, chyba brazylijskiej stronie i od razu wiedziałam, że w domu wielbiciela szachów nie może jej zabraknąć.
Przesyłka z serwetą jest już w okolicach Toledo więc teraz czas na prezentację a tu można znalezć wzór.

Trochę egzotyki z okolic Alicante:

Tym razem....Krzysiek się żeni!!! - 2

2011-08-30T17:50:00.005+02:00

Skończyłam wyszywać pamiątkę ślubna dla Krzysia i Jego narzeczonej Angeliki.
Jeszcze tylko wizyta u szklarza i obrazek będzie gotowy.
Lubię gołąbki jako motyw przewodni przy okazji miłości i małżeństwa.
No i w tej chwili musiałam użyć kalkulatora, żeby policzyć ile to już lat ja jestem po ślubie:)
Wyszło mi, że za dwa lata będą to rubinowe gody.
Aż tyle i tylko tyle, bo czasami wydaje mi się, że ciągle jestem tą samą nieśmiałą i rumieniącą się Halinką.

Rocznice małżeńskie (tzw. gody):

1 - papierowa
2 - bawełniana (niektóre źródła podają odwrotną kolejność pierwszych dwóch rocznic)
3 - skórzana
4 - kwiatowa lub owocowa
5 - drewniana
6 - cukrowa lub żelazna
7 - wełniana lub miedziana
8 - spiżowa, brązowa lub blaszana
9 - gliniana lub generalska
10 - cynowa lub aluminiowa
11 - stalowa
12 - płócienna, jedwabna lub lniana
13 - koronkowa
14 - kości słoniowej
15 - kryształowa lub szklana
20 - porcelanowa
25 - srebrna
30 - perłowa
35 - koralowa
40 - rubinowa
45 - szafirowa
50 - złota
55 - szmaragdowa lub platynowa
60 - diamentowa
65 - żelazna
70 - kamienna
75 - brylantowa
80 - dębowa

Radości i miłości wszystkim życzę:)

TUSALowo - spacerowo :)

2011-08-29T17:47:00.008+02:00

Mój słoiczek na razie bez ozdób, ale niteczki są i o to chyba w tej zabawie głównie chodzi :)
A dekoracja może będzie a ...

To serducho i pozdrowienia są dla Ciebie:

Jestem w odległości ponad godziny marszu od domu i zastanawiam się, będzie padać czy też nie:

Wczorajsze niebo nad Ustką widziane z okolic Poddąbia:

Słodki sierpień:)

2011-08-27T20:32:00.004+02:00

Kolejna odsłona moich haftowanych babeczek:

Tym razem....Krzysiek się żeni!!!

2011-08-21T20:30:00.005+02:00

I na tą okoliczność wyszywam pamiątkowy obrazek, oczywiście znów z gołąbkami:)

Z tarasu mogę obserwować piękne gołębie mojego sąsiada:

Tutaj można obejrzeć poprzedni obrazek z gołąbkami, który w czerwcu wyszyłam dla Tomka i jego żony Patrycji.

Spokojnej i miłej końcówki sierpnia wszystkim życzę.

Ciasteczko z kawałkami czekolady

2011-08-20T15:07:00.004+02:00

Oto następne ciasteczko na mojej deserowej kanwie:

Wracając ze spaceru zobaczyłam, te śliczne dziewczyny, grające w piłkę nożną na naszym Orliku:

Lubię patrzeć na młodych ludzi szalejących na boiskach i trasach turystycznych:)

Serwetka szydełkowa

2011-08-19T08:26:00.002+02:00

Okrągła serwetka o średnicy ok 40 cm:

W poprzednim poście jest zdjęcie ratownika i łódki, które mogłoby sugerować, że ratownik pod tą łódką tak cały czas:)
Otóż tego dnia był sztorm i na plaży był tylko ten dyżurujący ratownik oraz bardzo nieliczni wielbiciele spacerów, którym nie w głowie były morskie kąpiele:)
A poniżej już inny dzień, inna pogoda i czujne oczy pełnej obsady posterunku woprowskiego:

Czasami jest mi żle

2011-08-14T21:48:00.005+02:00

Dzisiaj pewien młody człowiek próbował mnie wmanewrować w sytuację, na którą nie mogłam się zgodzić.
Nie wiem czy jego działanie było celowe czy też powodowała nim młodość i brak doświadczenia.
Nie chcę wchodzić w szczegóły, ale sytuacja była okropna, bo dotyczyła osób słabych i może z tego powodu jest mi z tym zle.

Skończyłam czytać książkę pt Piątkowy Klub Robótek Ręcznych autorstwa Kate Jacobs.
Są tam druty, włóczka, miłość, przyjazń i codzienne życie.
Zachęcam Was do przeczytania tej powieści, bo w niej odkrywamy, że robótki ręczne mają głębszy sens.

W ostatnią, sztormową środę na plaży zobaczyłam, z pozoru opuszczone, stanowisko ratownicze:

Jednak to tylko pozory.
Ratownik, przed wiatrem, znalazł schronienie pod łódką, on naprawdę tam jest:)

Totally Useless SAL (TUSAL)

2011-08-13T19:30:00.003+02:00

Cyber Julka organizuje sympatyczną zabawę z niteczkami, słoiczkiem i księżycem w tle.
Bardzo spodobał mi się ten pomysł, bo ma on coś wspólnego z moją, trochę zabobonną siostrą, która włosy podcina tylko w czasie pełni księżyca:)
Tutaj można zapoznać się ze szczegółami zabawy.

Dla pamięci:)
Daty nowiu od sierpnia do grudnia 2011 r:
- 29 sierpnia,
- 27 września,
- 26 października,
- 25 listopada,
- 24 grudnia.

A teraz słoiczek jakiś śliczny i jestem gotowa do zabawy

Słodkie babeczki:)

2011-08-11T09:30:00.005+02:00

Dalszy ciąg moich Babeczek.
Prezentowałam już te hafciki w Sal-owym Blogu a teraz pokazuję je Wam:

Swoje Babeczki wyszywam na kawnie koloru ecru. Kanwa pochodzi ze starych zapasów i jej producent jest nieznany:)

Lato jakie jest, każdy widzi:(
Wczoraj wracałam z kijkowego spaceru i w lesie spotkałam coś, czego już lata świetlne nie widziałam a ganiam po tym lesie od lat.
Spotkałam, w tymże lesie, trzy grupy dziewcząt w wieku ok 12-16 lat z niewiele starszymi, z wyglądu, opiekunkami.
Wszyscy mieli twarze wymalowane w jakieś tajemne znaki i jedna z grup próbowała odnależć kierunek marszu ze znaków zostawionych na drodze a następna, spotkana w głębokim lesie, taszczyła butelki wyładowane piaskiem w wydm.
Przy trzeciej grupie już nie wytrzymałam i pytam co wy robicie???
- PODCHODY!!! Wie pani co to jest???
- No pewnie, że wiem!!!
Życzyłam młodym powodzenia, pochwaliłam opiekunki a moje stare harcerskie serce zawyło z tęsknoty:)

Słoneczka i fantazji wszystkim życzę

Co to jest???

2011-08-05T20:20:00.002+02:00

W moim blogu pojawiło się coś co wskazuje, że jest tu jakaś blokada.
Co to znaczy i co mam teraz zrobić, może ktoś z Was wie.
Pomóżcie mi ten problem rozwiązać, bardzo proszę.

Spacer...

2011-08-02T16:34:00.003+02:00

...z dala od tłumów, moją ulubioną trasą

Imieniny Marty

2011-07-31T08:22:00.002+02:00

Dla swojej siostry zrobiłam serwetkę:

Kubuś Puchatek z miesiąca sierpnia

2011-07-27T19:24:00.004+02:00

Sierpniowy Kubuś Puchatek na kanwie 5-horizons

Cała kanwa 5-horizons:

Zachęcam wszystkich do odwiedzenia strony właścicielki kanwy i poznania Jej pieciu horyzontow
Zapewniam, że warto.

Lipcowy Kubuś

2011-07-23T21:15:00.006+02:00

Lipcowy Kubuś Puchatek na kanwie Izoldki, wyszyty i wysłany już jakiś czas temu:

Tak prezentuje się kanwa Izoldki w calości:

Pewnie znacie blog Kreatywny Kącik, ale tych którzy jeszcze tam nie trafili, zachęcam gorąco do zawarcia znajomości z tym prawdziwie kreatywnym miejscem.

Jeszcze o mulinie Ariadna

2011-07-22T21:45:00.006+02:00

Tą serwetkę zrobiłam na szydełku trzy miesiące temu.
Serwetka ma średnicę ok 35cm.

W nawiązaniu do poprzedniego postu, serdecznie dziękuję Vipek, Grubcio, Zuli, Summer21 i Elżusi za wyrażenie swojej opinii na temat muliny Ariadna.
Wasze opinie przekażę przedstawicielce Fabryki Nici Ariadna.

Decyzja mojego doradcy, znaczy się męża, kanwę z konikami i mulinę Ariadna dostanie ode mnie Grubcio, którą proszę o podanie swojego adresu.

Summer21 pytała mnie bardzo grzecznie co z odpłatnością za kanwę:)
Otóż odpowiadam równie grzecznie, że Grubcio dostanie ode mnie przesyłkę za zupełną darmochę:)

Słoneczka, humoru i urlopowo-wakacyjnej laby Wam życzę.

Mulina z Fabryki Nici Ariadna

2011-07-20T19:31:00.004+02:00

Zimą wyszywałam fartuchy-zapaski i przy tej okazji pisałam o problemach z muliną Ariadna.
Pamiętacie, że swoimi problemami podzieliłam się z przedstawicielka Fabryki Nici Ariadna. Sprawa została załatwiona szybko i elegancko, dostałam od nich nici mulina, co do których miałam zastrzeżenia.

Kilka dni temu przedstawicielka Fabryki Nici Ariadna ponownie skontaktowała się ze mną prosząc o przetestowanie trzech partii nici mulina.
Oczywiście wyraziłam zgodę i czekałam na przesyłkę z nićmi.
Przesyłka przyszła a do nici dołączona była kanwa z nadrukiem pięknego wzoru.

Nici już zaczęłam używać i szczerze mówiąc to nie bardzo mam się do czego przyczepić. Nitka się nie "siepie", nie rozdziela się na włókienka, skręt tez jest chyba odpowiedni no może tylko do połysku a właściwie jego braku można się przyczepić.
Na razie te uwagi odnoszą się do nitek oznaczonych nr 1.

Ponownie zwracam się do Was z prośba o wpisywanie wszelkich uwag, dotyczących jakości nici mulina Ariadna, w komentarzach pod tym postem.

Może znajdzie ktoś chętny na kanwę z nadrukiem wzoru, która dostałam od Ariadny. Z przyjemnością oddam ją w dobre ręce i dołożę cześć zdobycznej muliny.

Figlarne Myszki - 1

2011-07-16T21:43:00.004+02:00

W maju zapisałam się do zabawy, którą zorganizowała Myszszeczkunia, polegającej na wspólnym wyszywaniu cudnych Tańczących Myszek.
Organizatorka określiła terminy, ale w moim przypadku skończyło to się tylko przyjęciem tego do wiadomości. Już z samą realizacją i prezentacją jest troszkę gorzej.
Może nie całkiem żle, bo Myszki, wprawdzie jeszcze nie w komplecie, są!!!

Wszystkim zaglądającym tutaj życzę słoneczka, radości i spokoju.

Prezentowo-ogrodowo

2011-07-09T19:07:00.004+02:00

Mój komputer jest powolny i mułowaty.
I pewnie z tego powodu prezent, który zamówiła dla mnie moja Córka.
Mam przenieść na dysk zewnętrzny wszystkie wzorki, zdjęcia itp:)
Nie jestem biegła w sprawach komputerowo-informatycznych więc muszę sprawę przemyśleć i zrobić porządek tak, żeby był prawdziwym porządkiem:)
Na razie cieszę się nowym prezentem i dziękuję Ci kochana.

A teraz będzie prośba do ogrodniczek.
W naszym ogródku rośnie coś takiego:

Ziemia pokryta jest czymś co przypomina mi glony.
Ziemia jest twarda i zbita. Wszelkie próby usunięcia tego stwora nie skutkują, jest wręcz odwrotnie. Roślina ma się dobrze i zajmuje coraz większą powierzchnię.
Może znacie jakiś skuteczny sposób na pozbycie się tego kłopotu.
Bardzo proszę o wszelkie sugestie.

Jadą goście, jadą....

2011-07-05T20:05:00.008+02:00

.... i przywożą prezenty np w postaci robótkowych gazetek:

Mój gość wiedział co tygrysy lubią najbardziej:)

Truskawkowa babeczka

2011-07-04T09:53:00.003+02:00

Zapisałam sie do udziału we wspólnym wyszywaniu Babeczek.
Wzór piękny, słodki i apetyczny więc jako amatorka słodyczy cukierniczych i życiowych nie mogłam pozostać obojętna na ten projekt.
Wprawdzie zdawałam sobie sprawę, że miesiąc czerwiec mam bardzo zajęty, ale co tam...
No i właśnie było lekkie "co tam", znaczy się lekkie opóżnienie i dyscyplinujące ponaglenia organizatorki zabawy:)
I muszę przyznać, że gdyby nie to, babeczki leżałyby jeszcze odłogiem:)

Poniżej prezentuję to co wyszywamy a tutaj można zobaczyć efekty pracy wszystkich uczestniczek zabawy

Moja pierwsza babeczka wygląda tak:

Od Kasi

2011-06-28T13:02:00.010+02:00

Od kilku dni jestem właścicielką cudnych rzeczy, nie mogłam się nimi pochwalić, bo ich nadawczyni zobowiązała mnie do chwilowego milczenia. Teraz zobaczyłam, że Dominika już pokazuje swoje "fanty" więc i ja mogę:)

Jakiś czas temu zapisałam się do udziału w zabawie Podaj Dalej, którą organizowała Kasia w swoim blogu Niezwykły urok codzienności.
Zobaczcie co dostałam od Kasi:

Pięknie opakowana przesyłka od razu wzbudziła zainteresowanie nie tylko moje, ale również kolejkowiczów na poczcie.
Mąż z córką też nie pozostali obojętni na urodę paczki i z zaciekawieniem zaglądali mi przez ramię.

Tak wyglądała zawartość przesyłki: ręcznik z wyhaftowanym przez Kasię monogramem, medalion z ręcznie haftowanym portretem damy, wielkiej urody sznurkowe jajko, stempelki listeczkowo-serduszkowe oraz smakołyki w postaci orzeszków, herbatek i kawy:

Kamienny medalion z pięknym haftem, piękna i bardzo oryginalna rzecz:

Sznureczkowe jajko, bardzo precyzyjnie i dokładnie wykonane, ozdobione z jednej strony kurczaczkiem

a z drugiej strony delikatnym kwiatem.
Tym jajkiem cieszyłam się tylko przez chwilę, bo wczoraj pojechało ono z moją Córką do Toledo, innej opcji nie mgło być po Jej ochach i achach:)

Kasiu, dziękuję bardzo za te piękne prezenty.
Poświęciłaś dużo pracy na ich wykonanie, doceniam to i jestem pod wrażeniem precyzji i dokładności, chociaż z drugiej strony jestem troszkę zakłopotana mnogością prezentów:)
Kasiu, dzięki jeszcze raz.

Zachęcam wszystkich do odwiedzenia bloga Niezwykły urok codzienności są tam piękne rzeczy i sympatyczna Kasia, ich autorka.

-----------

W sprawach porządkowych:
- Kubuś sie wyszywa
- Myszki delikatnie zaczęte
- Ciasteczka mają, jak na razie, tylko przygotowaną kanwę
- Doszły mnie słuchy, że pamiątka ślubna się podobała i nawet, zupełnie przypadkowo, pasuje kolorystycznie do wystroju sypialni:)

Czewcowa serwetka

2011-06-15T22:05:00.003+02:00

Pewnie czytaliście a może nie tylko czytaliście, w bocznej części mojego bloga, prośbę o pomoc dla chorej Natalii.
Niestety, ta piękna i dzielna dziewczyna przegrała swoją walkę z chorobą.
W imieniu Jej Mamy dziękuję wszystkim za okazane serce.

Mam zaległości robótkowe: lipcowy Kubuś Puchatek, babeczki, myszki i nadzieję graniczącą z pewnością, że zdążę z tym wszystkim do końca miesiąca.
Tymczasem prezentuję jedną z ostatnio zrobionych serwetek:

Dziękuję Wam za miłe słowa pod adresem pamiątki ślubnej, która już została wręczona. Jednak to czy się podobała nowożeńcom, nie mam bladego pojęcia:)

Tomek się żeni!!! - 2

2011-05-31T19:38:00.004+02:00

Tak wygląda oprawiona pamiątka ślubna, którą niedawno pokazywałam.
Jest to obrazek wyszyty na kanwie ze srebrną nitką, w tonacji liliowo-różowo-szarej.
Ta tonacja jest wybrana przeze mnie celowo.
Obrazek, już po oprawieniu, ma wielkość 20cm : 24cm

To samo, tylko w innym miejscu sfotografowane:

Cieszę się, że tu zaglądacie, a że komentarzy mało, no cóż nie można mieć wszystkiego:)
A tak już na poważnie, miło mi gdy zerkam na licznik, bo mam świadomość, że za każdą cyferką jest schowany żywy człowiek.
Nie jakaś tam maszyna tylko Ty i Ty, i Ty też.
Dziękuję Wam i życzę, żeby prowadzenie bloga sprawiało Wam taką samą radość jaką sprawia mi.

Kanwa mamuśki73

2011-05-29T10:16:00.002+02:00

Właśnie przygotowuję kanwę mamuśki73 do wysłania Joannie i uzmysłowiłam sobie, że czerwcowy Puchatek nie miał sesji zdjęciowej w towarzystwie pozostałych, wyszytych miesięcy.
A, że koperty jeszcze nie zakleiłam, to mogę zaprezentować wyszyty komplet:

Czerwiec w maju

2011-05-28T15:04:00.004+02:00

Tak oto wygląda czerwcowy Kubuś Puchatek na kanwie mamuśki73:

Kolory na tym zdjęciu są trochę przekłamane, bo np kanwa jest barwy żółtej.
A w ogóle to była trochę nietypowa wyszywanka, bo każdy miesiąc wyszywamy na oddzielnym kawałeczku kanwy i w ten sposób powstaje 12 hafcików a co z tego będzie to tylko mamuśka73 wie:)
Swoim zwyczajem zachęcam Was do odwiedzenia blog Igłą i Pędzelkiem II, bo to jest blog włąścicielki kanwy. Można tam zobaczyć piękne hafty i nie tylko hafty oraz poznać utalentowaną i niezwykle energiczną osobę.

Dla Mamy

2011-05-26T08:12:00.003+02:00

Tęsknię za Nią i wyobrażam sobie różne sytuacje i rzeczy.
Tylko tyle i aż tyle.
Moja Mama na zdjęciu, które lubię:

Pogodnego i spokojnego dnia życzę wszystkim Matkom.

SAL - Tańczące myszki 1

2011-05-22T09:13:00.005+02:00

Zapisałam się u myszszeczkuni do wspólnego wyszywania pięknego wzoru z tańczącymi myszkami:

W związku z tym, że to będzie zabawa pod nazwą SAL i kanwy nie będą wędrować po świecie więc presja dyscypliny i czasu nie będzie (chyba?) taka istotna.
Ogólnie rzecz ujmując ja z pewnością zmieszczę się w czasie, który ustaliła Organizatorka, chociaż moje poszczególne myszki mogą mieć poślizg:).

Zdjęcie myszek pochodzi z bloga Myszszeczkuni.

Tomek się żeni!!!

2011-05-19T22:45:00.001+02:00

Na tą okazję wyszyłam prezentowane poniżej gołąbki, które za kilka dni pojadą do szklarza i dostaną piękną oprawę.

Firma Portretowa

2011-05-18T08:49:00.000+02:00

W muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku znajduje się największy zbiór dzieł Stanisława Witkiewicza:

W tle Regulamin Firmy Portretowej "S.I.Witkiewicz:

Pragraf 3 w/w Regulaminu mówi:

Wykluczona a b s o 1 u t n i e jest wszelka krytyka ze strony klienta. Portret może się klientowi nie podobać, ale firma nie może dopuścić do najskromniejszych nawet uwag, bez swego specjalnego upoważnienia. Gdyby firma pozwoliła sobie na ten luksus: wysłuchiwania zdań klientów, musiałaby już dawno zwariować.

Regulamin na nowo przypomniany sprawił, że wizyta w muzeum wprawiła mnie w doskonały humor, którego Wam również życzę:)

Na niebiesko

2011-05-17T15:16:00.002+02:00

Według tego wzoru zrobiłam już kiedyś serwetkę białą a teraz jest ciemnoniebieska.
Sądzę, że pojawią się też w innych kolorach, bo wzór nieskomplikowany, sympatyczny i podobający się niektórym :)

RR niepokoje

2011-05-15T21:47:00.003+02:00

Zainteresowanych RR Domkowym, Kubusiowym i Świnkowym proszę o zapoznanie się z postem mamuśki73.

Przy okazji mam gorącą prośbę o pomoc w zlokalizowaniu mojej Kubusiowej kanwy, mam cichą nadzieję, że jest wyszywana przez jakąś miłą osobę i niepokój jest przedwczesny i zupełnie niepotrzebny.

Jutro wysyłam Hanulkową kanwę do Joanny, natomiast kanwa Mamuśki73 musi troszkę poczekać na "obróbkę"

Majowy Kubuś

2011-05-11T21:39:00.000+02:00

Jest cudny majowy dzień a ja na tarasie z Kubusiem Puchatkiem, motylkami i filiżanką kawy. Szczęśliwa patrzę na już skończony haft i wprost nie wierzę.
To nie miało prawa się zdarzyć, a jednak, Kubuś jest za bardzo przesunięty w lewo o 10 oczek!!!
No i co dalej: pruć, zostawić a może nic nie wspominać na ten temat???
Pomyliłam się, po prostu pomyliłam się a tak byłam dumna z tych różowych motylków i Kubusia z siateczką.
Chociaż im dłużej patrzę na haft to pocieszam się tym, że np znaczki pocztowe z błędem osiągają zawrotne ceny więc może jednak zostawić.

A oto Kubuś Puchatek na kanwie Hanulka

A tak wygląda mój miesiąc maj w towarzystwie innych:

Zachęcam Was do odwiedzenia bloga Hanulka, naprawdę warto tam zajrzeć.

Hanulkową kanwę wyślę do Joanny dopiero w poniedziałek, wcześniej nie dam rady.
Jest również u mnie kanwa mamuśki73, ale ona musi troszkę poczekać, bo najpierw muszę wyszyć coś na ślub bratanka.
A z okazji tego ślubu muszę schudnąć 2-3 kg, bo sukienka zle leży, chyba że kupię nową i wtedy te 64 mogą być :)

Niedziela na kulturalnie

2011-05-08T18:00:00.003+02:00

Już kiedyś wspominałam, że jestem wielką fanką muzeów wszelkiej maści i dzisiaj będzie pierwsza część relacji z Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.

Haft kaszubski:

Haftowane czepce a nad nimi są wyeksponowane tabakiery, służące kiedyś do przechowywania tabaki, którą z lubością wąchali Kaszubi:

Zaaranżowana izba rybacka pełna akcesoriów służących do połowu ryb:

Urodzinowo-prezentowo

2011-05-07T20:17:00.004+02:00

Jakiś czas temu miałam urodziny i od Córki na tą okazję dostałam bony w sklepie internetowym z przeznaczeniem - KSIĄŻKI.
Przeglądałam ofertę kilka razy, wybrałam co nie co, potem znów się zastanawiałam i tak było przez jakiś czas, znaczy się do czasu wizyty w bibliotece. Tam pierwszą książką, na którą padł mój wzrok była pozycja wybrana przeze mnie w ramach prezentu. Na szczęście tylko wybrana a jeszcze nie zamówiona, bo zamiast książek został zamówiony nowy i mam nadzieję bezawaryjny aparat fotograficzny oraz penDrive.
Wszystko dostałam wczoraj i cała szczęśliwa się bawię :)
Dziękuję Justynko.

Na dowód tego, że mam nowy aparat wklejam zdjęcia prezentów, które dostałam za, pośrednictwem moich młodych gości, od Ewy.
Od tej wielce utalentowanej osoby dostałam pięknie odszytą torbę w tonacji niebiesko-granatowej oraz chustecznik.
Żałuję, że Ewa nie ma swojego bloga, ale mam nadzieję, że spotykacie Ją i Jej prace na festynach w środkowej Polsce.

Czarne wesele

2011-05-04T17:25:00.007+02:00

Na początku maja, w skansenie w miejscowości Kluki na Pomorzu środkowym, odbywa się impreza folklorystyczna pod nazwą Czarne Wesele:

Czarne Wesele otwierało sezon wspólnego kopania torfu na ziemi słowińskiej i tak właśnie nazwano doroczną majową imprezę w muzeum.

Przy okazji pokazów kopania trofu, plecionkarstwa, garncarstwa, powrożnictwa i innych, można było obejrzeć występy zespołów ludowych i ewentualnie kupić słomianą kurkę:

Wnętrze chaty słowińskiego rybaka:

Śliczne dziewczyny śpiewały i tańczyły:

Do tańca i śpiewów przygrywała kapela ludowa:

To wszystko już było, ale myślę że warto, przy okazji wakacyjnych wędrówek po środkowym wybrzeżu, zahaczyć o skansen w Klukach i zobaczyć np klumpy (buty) dla konia :)

Z powodu dalszych fochów aparatu foto zdjęcia pochodzą z przed trzech lat.

Nadmorskie klimaty

2011-05-02T14:42:00.005+02:00

W dziedzinie robótek panuje u mnie totalny chaos.
Do prezentacji nic się nie nadaje, a że w przy tworzeniu bloga myślałam również o czymś nadmorskim no to wklejam fotki o tej tematyce.

Ustka plaża wschodnia, żelbetonowy fundament od jakiegoś działa bojowego, z którego wystaje coś co jest nazywane pazurem Neptuna:

Widok z barcelońskiej promenady na nowy hotel o kształcie żaglowca:

Drzewo sfotografowane na nadmorskiej promenadzie w Sitges, ok 100km na południe od Barcelony.
To dopiero jest siła przetrwnia:

Dzisiaj nad naszym morzem piękne słońce, ale silny, zimny wiatr psuje całą przyjemność spacerowania odpoczywającym turystom.

Iiii po świętach :)

2011-04-27T09:34:00.004+02:00

Dziękuję wszystkim za życzenia, odwiedziny blogowe i inne dowody sympatii.
W tym miejscu miała być fotka pięknej kartki, którą dostałam od Anuli, jednak z powodu tego, że mój aparat foto doprowadza mnie do szału swoimi fochami, jest tylko link do Jej bloga i moje zaproszenie: zajrzyjcie do tej wrażliwej i utalentowanej dziewczyny, naprawdę warto.
Aniu dziękuję za piękną kartkę.

Kubuś Puchatek z miesiącem kwietniem został przed świętami odprawiony do Joanny.
Tak wygląda miesiąc kwiecień, który wyszyłam w kalendarzu Tysi:

A tak prezentuje się Kubuś Puchatek w czterech odsłonach:

Świętujemy!!!

2011-04-23T12:23:00.005+02:00

Ks Jan Twardowski w Wielkanocnym pacierzu powiedział:

Nie umiem być srebrnym aniołem
- ni gorejącym krzakiem
Tyle Zmartwychwstań już przeszło
a serce mam byle jakie. ...

Spokojnych Świąt wszystkim życzę.

Na zdjęciu instalacja z jajeczkiem, które poprzez strumień wody, jest utrzymywane cały czas w powietrzu. Ma to wróżyć pomyślność.

Resztki kordonka

2011-04-16T22:05:00.003+02:00

Z potrzeby zajęcia rąk i wykorzystania resztek niteczek powstały takie oto drobiazgi:

Serwetka

2011-04-13T10:09:00.002+02:00

Wczoraj piękne słońce i błogie ciepełko a dziś mgła, zimna wilgoć a ja w wolnych chwilach z Kubusiami z RR. To nie pomyłka, bo kanwy Kubusiowe są u mnie dwie, jedna z haftem kwietniowym Tysi a druga z majowym Hanulka. Postaram się to szybko "obrobić"i pchnąć dalej a narazie prezentuję moją drugą serwetkę szydełkową:

Każda miłość jest pierwsza :)

2011-04-09T19:28:00.005+02:00

Całkiem niedawno moją nową miłością były frywolitki. Jednak, po osobistym doświadczeniu tego co to znaczy usztywnić i zblokować(?) serwetkę pełną łuczków i pikotek, moją fascynacja frywolitkami znacznie osłabła.
Małe formy frywolitkowe a i owszem, ale duże, niekoniecznie:)

Wasze blogi są dla mnie inspiracją i obiektem zachwytu. Właśnie teraz dokładniej przyjrzałam się szydełkowym cudownościom i pomyślałam, że nie zrobiłam jeszcze żadnej szydełkowej serwetki więc jak nie teraz, to kiedy?

Podstaw szydełka nauczyła mnie śp Alka Dworaczka, o której wiele słyszałam, ale którą spotkałam w życiu może ze trzy razy. Nasze pierwsze, że tak powiem naukowe, spotkanie było całe lata świetlne temu. Ja byłam dwudziestoletnią, "nieopierzoną" mężatką a Ona dużo starszą ode mnie kobitką, sympatyczną i znającą życie.
Właśnie przy okazji tej mojej serwetki przypomniała mi się moja szydełkowa Nauczycielka i czas spędzony w Jej towarzystwie.

Miło mi, że do tu zaglądacie.

Segowia

2011-04-02T19:03:00.009+02:00

Jestem w trakcie czytania powieści pt Czwarte Przymierze, której autorem jest hiszpański pisarz Gonzalo Giner.
W powieści są templariusze, biblijni prorocy, papież Innocenty IV, złota bransoleta i chwilami całkiem współczesna Hiszpania.
Właśnie wczoraj, razem z jednym z bohaterów powieści, dotarłam do Segowii w okolice akweduktu:

Akwedukt rzymski, zbudowany ok. 100 r. n.e., dostarczano nim wodę z odległości 15 km, wybudowany z bloków granitowych bez użycia zaprawy. Pozostało ok. 800 m, 129 przęseł.

Poniżej zdjęcia, które zrobiłam moja Córka:

Katedra gotycka zbudowana w XVI - XVII wieku:

-------------------

Wczoraj dostałam przesyłkę od Anuli z Kubusiem Puchatkiem, który należy do Tysi.
Kwietniowego Kubusia zacznę wyszywać w poniedziałek i myślę, że szybko pojedzie dalej.
Sympatycznych wiosennych dni życzę wszystkim.

Co innego w prezencie :)

2011-03-28T19:42:00.003+02:00

Z tak zapakowanym prezentem odwiedziliśmy wczoraj niedawną solenizantkę:

A tak wyglądał prezent przed zapakowaniem:

Pozdrawiam wszystkich i życzę ciepła, spokoju i cierpliwości:)

Będą podziękowania.

2011-03-26T18:19:00.004+01:00

Zostałam, po raz drugi nagrodzona pięknym wyróżnieniem, tym razem przez Syllaqmadam. Za wyróżnienie pięknie dziękuję i zachęcam wszystkich do odwiedzenia bloga tej zdolnej i sympatycznej dziewczyny. Naprawdę warto.

Już kiedyś chyba pisałam, że ze mnie przewrotne stworzenie jest, z wyróżnień się cieszę, ale z pchnięciem ich dalej mam problem. No i tak się dzieje, że u mnie kończy bieg wiele wyróżnień. Wcale nie dlatego, że nie ma czego wyróżniać. Wprost przeciwnie, ale ja swoje wyróżnienia przekazuję w komentarzach, które rozdaję na lewo i prawo, a cooo :)

Następne podziękowania będą się łączyć z serwetką frywolitkową, moją nieporadnością i brakiem doświadczenia.
Dziękuję Elżusi za poradę wpisaną w komentarzu w poprzednim poście.
Dziękuję Elu, że chciało Ci się mnie ukierunkować i życzyć cierpliwości w chwili, gdy ja zgrzytałam ze złości zębami nad splątanym pikotkami i łuczkami :)
Kto jeszcze nie zna bloga Elżusi powinien tam zajrzeć. Są tam istne cuda-wianki a ich autorka jest osobą bardzo życzliwą i chętną do pomocy.

Dziękuję rówież Krzysi z Babskiego hobby za informacje dotyczące usztywniania i formowania prac frywolitkowych.
Dzięki Krzysiu za poświęcony mi czas.

Trochę ochłonęłam...

2011-03-24T11:37:00.004+01:00

Wczoraj byłam maksymalnie zirytowana, co zresztą było chyba widać w poprzednim poście, a wszystko przez niewinnie wyglądającą frywolitkową serwetkę.
Robiłam ją około tygodnia, ma średnicę ok 30cm i wszystko było ok do chwili prania.
To był dla mnie strasznie denerwujący wieczór, bo w żaden sposób nie potrafiłam sobie poradzić z upraną serwetką, żeby wyglądała po "ludzku".
Trochę mnie złość minęła gdy zobaczyłam serwetkę rano, ale moim zdaniem to jeszcze nie to.
Serwetka ma być prezentem imieninowym w niedzielę więc jest jeszcze trochę czasu żeby nad nią popracować, jednak trzeba wiedzieć jak to zrobić :(
No i w tym miejscu gorąca prośba do znawczyń w tym temacie, jak Wy się obchodzicie z większymi robótkami, że po upraniu wyglądają elegancko.
Będę wdzięczna za każdą nawet najmniejszą sugestię.
Moja serwetka wygląda tak a wiem, że może być lepiej:

Stan po przedawkowaniu :)

2011-03-23T20:46:00.003+01:00

Może to wiosna a może tylko robótkowe "przedawkowanie", ale to co zawsze dawało mi radość i odpoczynek, stało się powodem stresu i zmęczenia.
Dlatego mówię sobie, STOP.
Przynajmniej na jakiś czas.

A koło domu dzieją się takie rzeczy:

Wiosennej radości i energii wszystkim życzę :)

Problemy z muliną

2011-03-11T21:34:00.003+01:00

Wrócę jeszcze raz do haftowanych fartuszków-zapasek i delikatnych problemów z muliną Ariadną używaną do tego haftu.
W trakcie pracy mulina bardzo mi się rozwarstwiała, rwała i mechaciła. Pewnego dnia tak mnie te nitki wnerwiły, że napisałam parę słów do ich Producenta. Szybciutko dostałam odpowiedż z prośbą o szczegółowe dane. No i po wymianie grzecznej korespondencji, w ubiegłym tygodniu dostałam prezent:

Biorąc pod uwagę Pani problemy pozwoliłam sobie przygotować dla Pani próbki nici mulina w kolorach podanych przez Panią, prosząc jednocześnie o ich ocenę.

Sugerowane parametry oceny:

a. Łatwość przechodzenia
b. Stopień mechacenia
c. Puszystość
d. Łatwość rozdzielania
e. Połysk
f. Pokrywanie kanwy

ocena:
1-negatywna
2-przeciętna, zadawalająca
3-dobra
4-bardzo dobra

----------
Obiecałam przedstawicielce Fabryki Nici Ariadna, że dokonam oceny nici mulina wg wyżej podanych parametrów.
Może korzystacie z nici mulina tego Producenta i jesteście w stanie ocenić ich jakość, to bardzo proszę, wpiszcie swoje uwagi w komentarzach.

Moje zapaski były uszyte z dosyć sztywnej bawełny i to też mogło mieć jakiś wpływ na moje problemy z nićmi.

Lustro....

2011-03-07T21:58:00.005+01:00

Zdrowia, miłości i uśmiechu wszystkim życzę, facetom też :)

KOBIETA

Kiedy ma 5 lat:
Ogląda się w lustrze i widzi księżniczkę.

Kiedy ma 10 lat:
Ogląda się w lustrze i widzi Kopciuszka.

Kiedy ma 15 lat:
Ogląda się w lustrze i widzi obrzydliwą siostrę przyrodnią Kopciuszka: Mamo, przecież tak nie mogę pójść do szkoły!

Kiedy ma 20 lat:
Ogląda się w lustrze i widzi się za gruba, za chuda, za niska, za wysoka, włosy za bardzo kręcone albo za proste, ale mimo wszystko wychodzi z domu.

Kiedy ma 30 lat:
Ogląda się w lustrze i widzi się za gruba, za chuda, za niska, za wysoka, włosy za bardzo kręcone albo za proste, ale uważa, że teraz nie ma czasu, żeby się o to troszczyć i mimo wszystko wychodzi z domu.

Kiedy ma 40 lat:
Ogląda się w lustrze i widzi się za gruba, za chuda, za niska, za wysoka, włosy za bardzo kręcone albo za proste, ale mówi, że jest przynajmniej czysta i mimo wszystko wychodzi z domu.

Kiedy ma 50 lat:
Ogląda się w lustrze i mówi: Jestem sobą - i idzie wszędzie.

Kiedy ma 60 lat:
Patrzy na siebie i wspomina wszystkich ludzi, którzy już nie mogą na siebie spoglądać w lustrze. Wychodzi z domu i zdobywa świat.

Kiedy ma 70 lat:
Patrzy na siebie i widzi mądrość, radość i umiejętności. Wychodzi z domu i cieszy się życiem.

Kiedy ma 80 lat:
Nie troszczy się o patrzenie w lustro. Po prostu zakłada liliowy kapelusz i wychodzi z domu, żeby czerpać radość i przyjemność ze świata.

-------------------

Powyższy tekst znalazłam w internecie.
Damę ze zdjęcia spotykałam na starym mieście w Arles na południu Francji.

Kobieta odpoczywa

2011-03-06T22:26:00.006+01:00

Staram się, żeby ten odpoczynek był aktywny i w tym celu podłączyłam się do rajdu pieszego w rejon Wydmy Orzechowskiej:

Głównym celem było poszukiwanie resztek amunicji na Górze Wojny, gdzie kiedyś były bunkry i strzelnice:

A oto skarby znalezione przez kobietę odpoczywającą, kapral rezerwy stwierdził, że są to faktycznie resztki amunicji:

No i tak wyglądał Dzień Dobroci dla Haliny :)

W krótkich spodenkach :)

2011-03-05T22:22:00.006+01:00

Poniższy tekst znalazłam w internecie i nie mogłam przejść koło niego obojętnie :)

Jakie to były piękne czasy!!!!!

Ja, moi bracia i reszta naszej ulicy spędziliśmy dzieciństwo na obrzeżach małego miasteczka - właściwie wsi.
Byliśmy wychowani w sposób, który psychologom śni się zazwyczaj w koszmarach zawodowych, czyli patologiczny.
Na szczęście, nasi starzy nie wiedzieli, że są patologicznymi rodzicami.
My nie wiedzieliśmy, że jesteśmy patologicznymi dziećmi i w tej słodkiej niewiedzy mogliśmy spędzić nasz wiek dziecięcy:

Wszyscy należeliśmy do bandy osiedlowej i mogliśmy się bawić na licznych w naszej okolicy budowach. Gdy w stopę wbił się gwóżdż, matka go wyciągała i odkażała ranę fioletem. Następnego dnia znowu szliśmy się bawić na budowę. Matka nie drżała ze strachu, że się pozabijamy, bo wiedziała, że pasek uczy zasad BHZ (Bezpieczeństwo Higiny Zabaw).

Nie chodziliśmy do przedszkola a rodzice nie martwili się, że będziemy opóżnieni w rozwoju. Uznali, że wystarczy jeśli zaczniemy się uczyć od pierwszej klasy.

Nikt nie latał za nami z czapką, szalikiem i nie sprawdzał czy się spociliśmy.
Z chorobami sezonowymi walczyła babcia. Do walki z grypą służył czosnek, herbata ze spirytusem i pierzyna. Dzięki temu nie stwierdzano u nas zapalenia płuc czy anginy. Zresztą lekarz u nas nie bywał, zatem nie miał szans nic stwierdzić. Stwierdzała zawsze babcia. Dodam, że nikt nie wsadził babci do wariatkowa za raczenie dzieci spirytusem.

Do lasu szliśmy, gdy mieliśmy na to ochotę. Jedliśmy jagody, na które wcześniej nasikały lisy i sarny. Mama nie bała się, że zje nas wilk, zarazimy się wścieklizną albo zginiemy. Skoro zaś tam doszliśmy to i wrócimy. Oczywiście na czas, bo powrót po bajce był nagradzany paskiem.

Gdy sąsiad złapał nas na kradzieży jabłek, sam wymierzał nam karę.
Sąsiad nie obrażał się o skradzione jabłka, a ojciec o zastąpienie go w obowiązkach wychowawczych. Ojciec z sąsiadem wypijali wieczorem piwo - jak zwykle.

Nikt nie pomagał nam odrabiać lekcji, gdy już znależliśmy się w podstawówce. Rodzice stwierdzali, że skoro skończyli już szkołę, to nie muszą do niej wracać.

Latem jeżdziliśmy rowerami nad rzekę, nie pilnowali nas dorośli i nikt nie utonął. Każdy potrafił pływać i nikt nie potrzebował specjalnych lekcji aby się nauczyć.

Zimą ojciec urządzał nam kulig stary fiatem, zawsze przyspieszał na zakrętach. Czasami sanki zahaczały o drzewo lub płot. Wtedy spadaliśmy. Nikt nie płakał, chociaż wszyscy się trochę baliśmy.
Dorośli nie wiedzieli do czego służą kaski i ochraniacze.

Siniaki i zadrapania były normalnym zjawiskiem. Szkolny pedagog nie wysyłał nas z tego powodu do psychologa rodzinnego.

Nikt nas nie poinformował jak wybrać numer policji, żeby zakablować rodziców. Oczywiście, chętnie skorzystalibyśmy z tej wiedzy. Niestety, pasek był wtedy pomocą dydaktyczną a policja zajmowała się sprawami dorosłych.

Swoje sprawy załatwialiśmy regularną bijatyką w lasku. Rodzice trzymali się od tego z daleka. Nikt z tego powodu nie trafił do poprawczaka.

W sobotę wieczorem zostawaliśmy sami w domu, rodzice szli do kina. Nie potrzebowano opiekunki, bo po całym dniu spędzonym na dworze i tak szliśmy grzecznie spać.

Pies chodził za nami bez smyczy i kagańca. Srał gdzie chciał i nikt nie zwracał na to uwagi.
Raz uwiązaliśmy psa na "sznurku od presy" i poszliśmy z nim na spacer, udając wielkie państwo z pudelkiem. Ojciec powiązał nas na sznurkach i też wyprowadził na spacer. Zwróciliśmy psy wolność na zawsze.
Mogliśmy dotykać innych zwierząt. Nikt nie wiedział co to są choroby odzwierzęce.

Sikaliśmy na dworze. Zimą trzeba było sikać tyłem do wiatru, żeby się nie osikać lub "tam" nie zaziębić. Każdy dzieciak to wiedział.
Oczywiście nikt nie mył, po tej czynności, rąk.

Stara sąsiadka, którą nazywaliśmy wiedzmą, goniła nas z laską. Ciągle chodziła na nas skarżyć. Rodzice nadal kazali się jej kłaniać i nosić zakupy.

Wszystkim stary wiedżmom musieliśmy mówić dzień dobry. A każdy dorosły miał prawo na nas to dzień dobry wymusić.

Dziadek pozwalał nam zacigać się swoją fajką. Potem głośno się śmiał, gdy powykrzywiało nam gęby. Trzymaliśmy się z daleka od fajki dziadka.

Skakaliśmy z balkonu na odległość. Łomot spuścił nam sąsiad a ojciec postawił mu piwo.

Do szkoły chodziliśmy półtora kilometra piechotą. Ojciec twierdził, że mieszkamy zbyt blisko szkoły - on chodził pięć kilometrów.
Nikt nas nie odprowadzał. Każdy wiedział, że należy iść lewą stroną ulicy i nie wpaść pod samochód, bo będzie łomot.

Współczuliśmy koledze z naprzeciwka, on codziennie musiał chodzić na lekcje pianina. Miał pięć lat.
Nasi rodzice byli oburzeni maltretowaniem dziecka w tym wieku. My również.

Czasami mogliśmy jeżdzić w bagażniku starego fiata, zwłaszcza gdy byliśmy zbyt umorusani, by siedzieć wewnątrz.

Gotowaliśmy sobie obiady z deszczówki, piasku, trawy i sarnich bobków. Czasami próbowaliśmy to jeść.

Żarliśmy placek drożdżowy babci do nieprzytomności. Nikt nam nie liczył kalorii.

Żuliśmy wszyscy jedną gumę na zmianę przez tydzień. Nikt się nie brzydził.

Jedliśmy niemyte owoce prosto z drzewa i piliśmy wodę ze strugi. Nikt nie umarł.

Nikt nam nie mówił, że jesteśmy ślicznymi aniołkami. Dorośli wiedzieli, że to dla nas wstyd.

Musieliśmy całować w policzek starą ciotkę na powitanie, bez beczenia i wycierania ust rękawem.

Nikt się nie bawił z babcią, opiekunką lub mamą. Od zabawy mieliśmy nawzajem siebie.

Nikt nas nie chronił przed złym światem. Idąc się bawić musieliśmy sobie dawać radę sami.

Mieliśmy tylko kilka zasad do zapamiętania. Wszyscy takie same. Poza nimi, wolność była naszą własnością.

Wychowywali nas sąsiedzi, stare wiedżmy, przypadkowi przechodnie i koledzy ze starszej klasy. Rodzice chętnie przyjmowali pomoc przypadkowych wychowawców.

Wszyscy przeżyliśmy, nikt nie trafił do więzienia. Nie wszyscy skończyli studia, ale każdy z nas zdobył zawód. niektórzy pozakładali rodziny i wychowują swoje dzieci według zaleceń psychologów. Nie odważyli się zostać patologicznymi rodzicami. Dzisiaj jesteśmy o wiele bardziej ucywilizowani.

My, dzieci z naszego podwórka, kochamy rodziców za to, że wtedy jeszcze nie wiedzieli jak nas należy wychować.
To dzięki nim spędziliśmy dzieciństwo bez ADHD, bez bakterii, psychologów, znudzonych opiekunek, żłobków, zamkniętych placów zabaw i lekcji baletu.

A nam się wydawało, że wszystkiego nam zabraniają.

--------------------------
Tekst pochodzi z forum hiszpańskiego.
Zdjęcie zrobiłam w Swołowie na Pomorzu.

Gerbera

2011-03-01T21:14:00.002+01:00

Właśnie tak była nazwana serwetka, którą zobaczyłam w internecie.
A oto moja wersja Gerbery:

Serwetka ma ok 27cm średnicy.

Czarne z czerwonym :)

2011-02-24T09:16:00.002+01:00

Ostatnie fartuszki wyszyte.
Tym razem były one w kolorze czarnym i ten kolor okazał się najtrudniejszy w pracy.
Samo przekalkowanie liter na czarny materiał było sztuką nie lada a potem też nie było lekko.
Oczy już nie te, okulary za słabe, słońce za krótko świeci - to tylko niektóre przeszkody przy tej wyszywance, ale szczęśliwie to już koniec!!!

Kubuś Puchatek, m-c marzec

2011-02-20T21:06:00.006+01:00

Wyszyłam marcowego Kubusia Puchatka na kanwie Ani.

Tak wygląda ten mój haft:

Lewa strona mojego haftu:

A tu, mój marcowy Kubuś w towarzystwie stycznia i lutego:

Teraz jeszcze przygotuję coś niewielkiego dla Ani i Jej kanwa powędruje do Joanny.

Ścieg atłaskowy

2011-02-17T19:04:00.011+01:00

Monogramy na prezentowanych zapaskach są wyszyte ściegiem atłaskowym.

Scieg atłaskowy tworzy gładkie, jednolite wypełnienie niewielkich kształtów, takich jak listki, płatki i monogramy.

Pracę rozpoczynamy od lewego brzegu robótki i wyprowadzamy igłę na prawą stronę tkaniny na drugiej linii ściegu. Starajmy się, aby poszczególne ściegi były równoległe względem siebie. Po prawej stronie roboty, układamy nitkę równo przy poprzednim ściegu.

Aby uzyskać taki efekt lewej strony, jaka jest prezentowana w moich haftach, należy prowadzić igłę w nastepujący sposób:
- zaczynamy ścieg od lewego brzegu wzoru, następnie wkłuwamy igłę w prawy brzeg wzoru przeciągając igłę z nitką na lewą stronę roboty.

No i w tym miejscu zaczyna się cały sekret: szerokość wzoru dzielimy sobie orientacyjnie na trzy części i właśnie w odległości 1/3 od prawego brzegu wzoru wracamy igłą z nitką na prawą stronę roboty:

W tym miejscu mamy nitkę na prawej stronie robótki, w odległości 1/3 szerokości wzoru, od strony prawej wzoru.
Igłę z nitką wkłuwamy w odległości 2/3 od prawej strony wzoru i przewlekamy przez stronę lewą robótki, wychodząc na prawą stronę roboty dokładnie przy lewym brzegu wzoru:

Cały dowcip polega na tym, żeby po lewej stronie robótki, na całej szerokości wzoru, nie zostawiać nitki. Ta nitka powinna się znależć na prawej stronie roboty, pod ściegiem atłaskowym. Tak prowadzona nitka ładnie uwypukla wzór i zapobiega ściąganiu się tkaniny w czasie pracy.

Tak wygląda lewa strona robótki:

Mam nadzieję, że to co napisałam jest w miarę jasne i czytelne.
Jednak gdyby się okazało, że nie bardzo, to pytajcie, się będzie wyjaśniać :)

Taka mądra jestem tylko dzięki mojej koleżance hafciarce Czesi.

Zapaski cd

2011-02-17T11:24:00.006+01:00

Pokazywałam jakiś czas temu zapaski w kolorze czerwonym a teraz skończyłam następne, tym razem w kolorze zielonym.
Tak wyglądają hafty na fartuszkach:

Lewe strony fartuszków - zapasek:

W następnym poście pokażę, jak zrobić, żeby lewa strona roboty wyglądała tak jak na zdjęciu powyżej.

Serwetka z elementów - 2

2011-02-11T23:55:00.004+01:00

Druga odsłona serwetki frywolitkowej z elementów.
Ta robótka stanowi przerywnik w innych zajęciach.
Na temat przyszłej wielkości serwetki w tej chwili trudno mi się wypowiadać.
Czas pokaże na ile wystarczy zapału i czasu :)

Wyróżnienie od Antoniny.

2011-02-11T15:51:00.005+01:00

To piękne wyróżnienie dostałam od Antoniny.
Cieszę się z niego bardzo i jak zwykle, swoimi bardzo niedobrym zwyczajem, nie zrobię indywidualnego typowania.
Taka jestem w tym temacie, ale może mnie troszkę usprawiedliwią komentarze rozdawane lekką ręką na lewo i prawo :)

Ponownie Was zachęcam do odwiedzenia bloga Antoniny, bo jest to miłe i wielce pouczające miejsce.

Zapraszam do zwiedzania :)

2011-02-05T13:57:00.003+01:00

Małe serwetki zrobiłam igłą do frywolitek.
Obie mają po ok 12 cm średnicy.
Serwetkę prezentowaną z lewej strony zdjęcia robiłam po raz drugi, bo pierwsza już cieszy czyjeś oczy, to znaczy mam nadzieję, że cieszy:)
Bardzo podoba mi się ten wzór i teraz ja też mam taką serwetkę.
Natomiast serwetkę po stronie prawej zrobiłam w ramach walki ze stresem i niepokojami szpitalnymi.
Stres i niepokoje minęły a serwetka jest!!!

Mój dzisiejszy post jest właściwie tylko po to, żeby zwrócić Waszą uwagę na dwa linki, które dzisiaj wkleiłam pod zdjęciem tytułowym swojego bloga.
Jednym z nich zapraszam Was na wirtualny spacer po Ustce a drugim proponuję obejrzenie panoramy Ustki z kamerki umieszczonej na latarni morskiej.
Ja osobiście bardzo lubię takie wirtualne zwiedzanie, a że każdy sądzi według siebie, no to myślę, że Wy też lubicie :)

Dziękuję za odwiedziny i bardzo sympatyczne komentarze. Miło mi.

Prace moich koleżanek - 2

2011-02-04T09:31:00.004+01:00

Moje koleżanki to prawdziwe mistrzynie igły i szydełka i naprawdę warto poświęcić ich pracom chwileczkę.

Poniżej hafty Steni D.

Praca Władzi J.

Szydełkowe prace Tosi L.

Zdjęcia pochodzą z dokumentacji wystawy w Domu Kultury

Spacerkiem...

2011-01-27T19:25:00.008+01:00

Dzisiaj, zamiast haftów i frywolitek, mały spacer nad kanałem portowym.
Pogoda słoneczna z leciutkim mrozem a więc bardzo przyjemnie.
Od niedawna można nad morzem zobaczyć kormorany, tutaj widzimy je po drugiej stronie kanału:

Łabędzie miały nadzieję, że mam dla nich jakieś przysmaki:

Rozczarowane, odpłynęły w poszukiwaniu jakiegoś spacerowicza z chlebem:

Od jakiegoś czasu "wgapiam" się w monitor i obserwuję zwierzęta w estońskim lesie. Można tam zobaczyć dziki, jenoty a przy odrobinie szczęścia sarenki. Szczególnie nocą widok jest niesamowity a odgłosy...
Odtwarzacz mam schowany na pasku i ciągle słyszę chrumkanie dzików :)
Wklejam linki do obu kamer, może kogoś to zainteresuje:

Zwierzęta przy paśniku - mms://tv.eenet.ee/siga2
W estońskim lesie-mms://tv.eenet.ee/siga

Serwetka z elementów - 1

2011-01-25T14:30:00.002+01:00

Po rozstaniu z okrągłą serwetka, zaczęłam dłubać, igłą do frywolitek, serwetkę z małych elementów.
Na razie wygląda to tak:

Jaka będzie jej wielkość, to wielka niewiadoma.

Zaczęłam trochę bardziej dbać o swoją kondycję fizyczną, bo przez zimę i te wielkie śniegi rozleniwiłam się.
Teraz sytuacja jest taka, że po trzech dniach dosyć forsownych marszów, jestem padnięta. Jednak jeszcze kilka dni i będę śmigać bez zadyszki, mam nadzieję.

Niedokończona serwetka.

2011-01-24T15:35:00.006+01:00

Jakiś czas temu pokazywałam rozpoczętą serwetkę, którą robiłam igłą do frywolitek. Serwetka zgodnie z moim planami miała być mała, ale w trakcie postępów w robocie i po dokładnej analizie wzoru, okazało się, że wcale taka mała nie będzie.
Winien jest mój brak doświadczenia w tej dziedzinie, bo co innego planuję a co innego wychodzi :)
Doszłam do momentu, który jest widoczny na zdjęciu poniżej i powiedziałam sobie stanowcze, dosyć!
Wg wzoru powinno być jeszcze sześć okrążeń, ale ...zle mi się ją robi, chociaż wzór nie jest skomplikowany.
Może kiedyś do niej wrócę a może nie.

Marzenia się spełniają :)

2011-01-23T20:53:00.004+01:00

Od Antoniny dostałam piękne wyróżnienie i w tym miejscu muszę Wam powiedzieć, że marzenia się spełniają.
Zupełnie niedawno takie samo wyróżnienie przyznawała, o ile dobrze pamiętam, Agata.
Ja zwykle wolę dostać wyróżnienia w postaci komentarzy, ale wtedy pomyślałam sobie, też bym to chciała.
No i proszę, mam!!!
Antonino, serdecznie dziękuję Ci za to wyróżnienie.
Ja je przyznaję wszystkim tym, którzy tak jak ja, chcieliby je mieć. Proszę się nie krępować, proszę brać, bo jest naprawdę ładne a wszystkie blogi, które odwiedzam, na to wyróżnienie zasługują.
Tych, którzy jeszcze nie znają bloga Antoniny zachęcam do odwiedzenia go. Można tam obejrzeć piękne robótki na drutach i nie tylko, można poczytać o starej chałupie i o wielu innych rzeczach.